Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ....

Σήμερα κάναμε το πρώτο μάθημα του προγράμματος : ''ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ''.
Τα μαθήματα θα βασιστούν στο βιβλίο http://www.politeianet.gr/books/9789600225846-kourmousi-nantia-papazisis-set-bimata-gia-ti-zoi-cdgantokoukles-kai-kounelakikartes-151716?gclid=CjwKEAjw-8ihBRD2t9qT3NaW7igSJAD3_sNVKBvPczaSB6R6-CZ9FpCofQ8s1IeLfTJ-h1IwVZ2tFBoCOCrw_wcB

Το πρόγραμμα το ξεκινήσαμε μετά από την αναγκαία περίοδο προσαρμογής των νηπίων, που συστήνει και το ίδιο το πρόγραμμα.

Σήμερα, αφού παίξαμε το παιχνίδι γνωριμίας : Είμαι ο ''............''' και μου αρέσει να''........'' και αφού γυρίσαμε τον τροχό με τις ερωτήσεις γνωριμίας των παιδιών 

 Παρουσιάσαμε με λίγα λόγια το πρόγραμμα στα παιδιά.
Μιλήσαμε για τον ''βοηθό'' που θα χρειαστεί η κυρία κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και την κλήρωση με την οποία αυτός θα επιλέγεται κάθε φορά. Ευτυχώς η λέξη ''κλήρωση'' τους ήταν ήδη γνωστή, μιας και την εφαρμόζουμε και για το πρωινό ημερολόγιο. 
Γράψαμε λοιπόν το όνομά μας σε χαρτιά 



Τα διπλώσαμε και τα βάλαμε στο βαζάκι με τον τίτλο ''Εγώ δεν έγινα βοηθός''
Στο άλλο βαζάκι με τον τίτλο:''Εγώ έγινα βοηθός'' θα μπαίνουν τα ονόματα των παιδιών που έχουν γίνει βοηθοί, για να γίνεται δίκαια η κλήρωση.

Έπειτα αφού βάλαμε τον βοηθό να καθίσει δίπλα μου, στην καρέκλα του βοηθού (θα ακολουθήσουν σε επόμενη ανάρτηση φωτογραφίες), είπα στα παιδιά,  να βγάλουν τα παπούτσια τους και τις κάλτσες τους. Και εκείνα, τα έβγαλαν!

Απλώσαμε χαρτί στο πάτωμα και φέραμε χρώματα και μεγάλο πινέλο, με τον βοηθό. Και αρχίσαμε τα βήματα...



Τα παιδιά έκαναν τα βήματα και προορισμός, ήταν η Ζωή, που ήταν μία καρδιά, γιατί χωρίς καρδιά να χτυπά και χωρίς όλα αυτά που κρύβει η καρδούλα μας μέσα, δεν θα ζούσαμε, αλλά δεν θα ήμασταν και άνθρωποι.. Ιδού το αποτέλεσμα.




Το αποτέλεσμα ήταν μια καλή ευκαιρία για να βάλουμε τα χέρια μας στην καρδιά μας να ακούσουμε πώς χτυπά, αλλά και να μιλήσουμε για αυτά που έχουμε μες στην καρδιά μας.. Τα συναισθήματα. Αν δεν είχαμε άραγε συναισθήματα, θα ήμασταν άνθρωποι, ή θα μοιάζαμε με άψυχα αντικείμενα, όπως μια μολυβοθήκη για παράδειγμα; Μπορεί η μολυβοθήκη να νιώσει χαρά και να χαμογελάσει; Μπορεί να νιώσει απογοήτευση και να λυπηθεί; Όχι βέβαια!  
Αλλά μιλήσαμε και για τα πρόσωπα που έχουμε στην καρδιά μας.. Ευτυχώς όλα είχαν και την κυρία, μέσα στην καρδούλα, κι έτσι και η καρδιά της κυρίας, χτύπησε δυνατά!

Eδώ οφείλω να αναφέρω, πως την ιδέα με το τύπωμα των ποδιών την εμπνεύστηκα από την ομαδική εργασία της συναδέλφου Σοφίας, που έκανε για άλλο πρόγραμμα, αλλά ταίριαζε πολύ και στο δικό μας.

Να μην ξεχάσω επίσης,  πως φτιάξαμε και το κουτί της διασκέδασης που προτείνει το πρόγραμμα, στο οποίο επιλέξαμε δραστηριότητες και παιχνίδια που αγαπάμε, τα γράψαμε σε χαρτάκι και τα βάλαμε στο κουτί της διασκέδασης, για να παίρνουμε μέσα από αυτό ιδέες, όταν βαριόμαστε ή είμαστε κουρασμένοι και να παίζουμε,
Εδώ δανείστηκα μία ωραία ιδέα από την Αριάδνη Ευαγγελοπούλου και το ιστολόγιό της 
 Και πρότεινα στα παιδιά να φτιάξουν χαμογελαστές φατσούλες και να τις κολλήσουμε στο κουτί της διασκέδασης.






ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ

Αυτή την εβδομάδα ολοκληρώσαμε και τις αναμείξεις χρωμάτων, αν και η διδασκαλία των χρωμάτων συνεχίζεται έμμεσα όλη τη χρονιά, μιας και είναι δύσκολο για τα παιδιά να απομνημονεύσουν με μιας, τόσες πληροφορίες. Με την ευκαιρία, φτιάξαμε ένα βιβλίο για τα χρώματα και το ζωγραφίσαμε.













Και το εποπτικό μας υλικό, από το ιστολόγιο της Τάνιας



ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

4 Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα των ζώων. Φέτος, μιλήσαμε γι' αυτήν, μία μέρα νωρίτερα, επειδή θα έπεφτε Σάββατο.
Στη διδασκαλία, χρησιμοποιήσαμε πολύ τον υπολογιστή που έφερε η κυρία μας από το σπίτι, για να μας δείξει πολλά πολλά ζώα και να μάθουμε τα ονόματά τους, ποια κινδυνεύουν, τι σημαίνει ''αδέσποτο'', ποιες οργανώσεις υπάρχουν για την προστασία των ζώων,  τι σημαίνει ζώα υπό εξαφάνιση αλλά και τα δικαιώματα των ζώων http://dim-rizou.pel.sch.gr/ergasies/zoa/page10.html
.
  Πολλές πληροφορίες πήραμε και πάλι από τη συνάδελφο Τάνια Μάνεση και το καταπληκτικό της ιστολόγιο.http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/p/4.html
 Έπειτα κυκλώσαμε τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στα ζώα, πάλι από το ιστολόγιο της Τάνιας και συζητήσαμε για το ίδιο θέμα.. Το πρώτο φύλλο εργασίας, το πήραν τα παιδιά στο σπίτι στους γονείς τους, για να το διαβάσουν και εκείνοι..


Έπειτα φτιάξαμε μία αναμνηστική κάρτα σκυλάκι






Και το μεσημέρι, αφού μιλήσαμε αναλυτικότερα για τα ζώα υπό εξαφάνιση, τον Αρκτούρο

, την Ελληνική  Ορνιθολογική εταιρεία

, τη χελώνα καρέτα καρέτα
 κλπ ζωγραφίσαμε διάφορα ζώα και φτιάξαμε μία ομαδική εργασία με μηνύματα για τα ζώα που είπαν τα παιδιά.





ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Ο Οκτώβρης μπήκε με την παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας. Νομίζω πως ήταν μία μέρα που θα έπρεπε να τη γιορτάσουμε, γιατί χρωστάμε πολλά σε αυτούς τους ανθρώπους που έδωσαν όλη τους τη ζωή για τα παιδιά και τα εγγόνια τους και ήταν μια καλή ευκαιρία να τους χαρίσουμε ένα μεγάλο χαμόγελο, μέσα από τις δραστηριότητές μας, αλλά και να περάσουμε στα νήπια το μήνυμα του σεβασμού και της αγάπης που οφείλουμε στη γιαγιά και στον παππού.
Ξεκινήσαμε την ημέρα, με ανάγνωση του Οκτώβρη, από τα παιδιά του φθινοπώρου.

Ο παππούς του Οκτώβρη, ο Χρόνος, λόγω της εποχής, είχε ρευματικά και πόναγε πολύ και ο εγγονός του σε όλη την ιστορία, προσπαθούσε να τον βοηθήσει να ανακουφιστεί. Με αφορμή λοιπόν αυτή την ιστορία, μιλήσαμε για τον δικό μας παππού και τη δική μας γιαγιά και την παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας που ''κατά σύμπτωση'', έτυχε να γιορτάζουμε. 
Έπειτα, παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής, από τον Γιώργο Ιακωβίδη.














Είχαμε την ευκαιρία, μέσα από τους πίνακες, να μιλήσουμε για τα χρώματα, να μετρήσουμε εγγονάκια, να μιλήσουμε για το πώς ντύνονταν τα παλιά χρόνια η γιαγιά και ο παππούς και πώς σήμερα, συγκρίναμε τα σπίτια των παππούδων στο παρελθόν και στη σημερινή εποχή αλλά και τη σχέση που είχαν παλιά οι γιαγιάδες με τα εγγόνια τους, με τη σημερινή. Συζητήσαμε, για το πώς μπορούμε να εκφράσουμε την αγάπη μας στον παππού και τη γιαγιά, για τη γιαγιά που ''έφυγε'' από κοντά μας, αλλά παραμένει πάντα δίπλα μας, αλλά και για το πώς μπορούμε να επικοινωνούμε με τη γιαγιά και τον παππού, όταν αυτοί μένουν μακριά μας, π.χ. σε άλλη χώρα. (αλλοδαπά παιδιά).
Διαβάσαμε τις λέξεις ''γιαγιά'' και ''παππούς'' από το ιστολόγιο της Τάνιας

Και αποφασίσαμε, να φτιάξουμε μία κάρτα για τη γιαγιά και τον παππού, για να τη χαρίσουν τα παιδιά, ακόμη και αυτά, που θα χρειάζονταν να πάνε στο ταχυδρομείο για να τη στείλουν! Η ιδέα τους άρεσε πολύ και ιδού η κάρτα μας.
Έτσι ήταν από έξω



Και έτσι από μέσα 



Το μεσημέρι, διαβάσαμε τις Γιαγιάδες με τα γιογιό, του Ευγένιου Τριβιζά

Αξιοποιήσαμε σχετικό βίντεο με την Πέπα το γουρουνάκι, όπως το πρότεινε η Τάνια
http://youtu.be/WTmyo_BI-RE

Και ακούσαμε τραγουδάκια για τη γιαγιά και τον παππού, όπως
Η γιαγιά μας η καλή

Τα ραφτικά της γιαγιάς για τα οποία την ιδέα πήραμε από την Μάνια  και το ιστολόγιό της 



Και 
Η γιαγιά κι ο ποντικός






ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΡΟΛΌΙ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

Οι εποχές αλλάζουν και ο χρόνος τρέχει. Έτσι τρέχει και το ρολόι των εποχών με τους μήνες, που έχουμε στην τάξη μας και μας βοηθά να καταλαβαίνουμε καλύτερα τις εποχές, τους μήνες και τις αλλαγές τους..


Αλλά και καθημερινά, μετά την προσευχή μας, φτιάχνουμε την ημερομηνία. Αλλάζουμε τις ημέρες της εβδομάδας, την ημερομηνία και διαβάζουμε: ''Το ημερολόγιό μας λέει, ότι σήμερα έχουμε'': Και εκεί λέμε την ημέρα, την ημερομηνία, το μήνα και το έτος


.

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ!

Στις 29 Σεπτεμβρίου, είχε τα γενέθλιά του ο Γιωργάκης. Έγινε 4 ετών και θέλησε να γιορτάσει μαζί μας. Μας έφερε τούρτα και κεράκια, και άλλα όμορφα πραγματάκια και εμείς για να του ευχηθούμε, του φτιάξαμε ένα βιβλίο με ζωγραφιές και όλες μας τις ευχές.


ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΑΞΗΣ

Την προηγούμενη εβδομάδα, ξεκινήσαμε να γράφουμε το όνομά μας στο δεύτερο καθημερινό παρουσιολόγιο. Πίνακας διπλής εισόδου, με τις ημέρες τις εβδομάδας και τα ονόματα των νηπίων. Κάθε παιδί, ψάχνει να βρει το όνομά του και αφού το βρει, το γράφει στη σωστή ημέρα. Έτσι κάνουμε ταυτόχρονα, ανάγνωση, γραφή, μαθηματικά.


Θυμίζω και το παρουσιολόγιο πόρτας, όπου κάθε νήπιο, μπαίνοντας στο νηπιαγωγείο, βρίσκει το όνομά του και το βάζει στη φωτογραφία του.