Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014

ΒΗΜΑΤΑ ΦΙΛΟΦΡΟΝΗΣΕΙΣ

Αυτή την εβδομάδα κάναμε το δεύτερο μάθημα του προγράμματος Βήματα για τη ζωή. Το μάθημα ήταν οι φιλοφρονήσεις.
Ο Βοηθός είχε ήδη κληρωθεί από το προηγούμενο μάθημα, ήταν ο Βασίλης. Η μητέρα του μας έστειλε φωτογραφίες του Βασίλη από τότε που ήταν μωρό μέχρι σήμερα, τις οποίες αναρτήσαμε στον Πίνακα του Βοηθού. Ο Βασίλης, σαν μικρός δάσκαλος, σηκώθηκε και περιέγραψε την κάθε φωτογραφία και απάντησε στις ερωτήσεις των συμμαθητών του.
Ήδη από το πρωί, είχε φέρει από το σπίτι και το αγαπημένο του παιχνίδι, τα ζωάκια του.

Τραγουδήσαμε και το αγαπημένο του τραγούδι: ''Στου Μανώλη την ταβέρνα.

Έπειτα μιλήσαμε για τις φιλοφρονήσεις. Τί είναι φιλοφρόνηση; Έκανα μερικές φιλοφρονήσεις στα παιδιά και τους άρεσαν πολύ. Κατανόησαν την έννοια της λέξης και άρχισαν να κάνουν και εκείνα σε εμένα. ''Κυρία, τι ωραία μαλλιά που έχεις''! ''Κυρία, μου αρέσει η μπλούζα σου''! ''Κυρία, είσαι πολύ έξυπνη''!
Μιλήσαμε για τα είδη των φιλοφρονήσεων. Οι φιλοφρονήσεις μπορεί να αφορούν την εξωτερική εμφάνιση, το τι μας αρέσει στον χαρακτήρα του άλλου, στο τι κάνει κάποιος καλά κλπ.

Στη συνέχεια είπα στα παιδιά πως θα παίξουμε ένα παιχνίδι ρόλων, στο οποίο θα κάνουμε φιλοφρονήσεις, αφού φτιάξουμε ζευγάρια, στα οποία ο καθένας θα παίζει έναν ρόλο.. Αφού μιλήσαμε όλοι μαζί για το τι σημαίνει ρόλος, άπλωσα κάτω στο πάτωμα τις κονκάρδες που είχα φέρει, με διάφορους ρόλους, που ενθουσίασαν τα παιδιά. Όλα ήθελαν να συμμετάσχουν.
 Ξεκινήσαμε εγώ με τον Βοηθό πρώτοι, παίζοντας το πρώτο παιχνίδι στο οποίο κάναμε από μία φιλοφρόνηση ο ένας στον άλλον και συνέχισαν τα υπόλοιπα παιδιά, διαλέγοντας ρόλο και ζευγάρι. Εδώ βέβαια, ήρθε και μία λέξη που χρησιμοποιούμε όταν μας κάνουν μία φιλοφρόνηση το ''Ευχαριστώ'', μαζί πάντα με την ανταπόδοση της φιλοφρόνησης. Ένα παραμύθι που μας βοήθησε σε αυτό, ήταν 


Το μεσημέρι ολοκληρώθηκε το μάθημα των φιλοφρονήσεων, με το Δίπλωμα του Βοηθού που δόθηκε στο Βασίλη από εμάς, στο οποίο όλα τα παιδιά έκαναν από μία φιλοφρόνηση στο Βασίλη, για όλα όσα ήθελαν να του πουν για το ρόλο του ως Βοηθού και το πώς τα κατάφερε, αλλά και όλα όσα αισθάνονται για αυτόν. Στο επόμενο μάθημα θα σας έχουμε και φωτογραφία από το δίπλωμα.
Τέλος, λίγα λεπτά πριν σχολάσουμε, ήρθε η μητέρα του Βασίλη, η οποία μας είπε διάφορα πράγματα για τον Βασίλη, αστείες ιστορίες, το αγαπημένο του φαγητό και απάντησε στις ερωτήσεις των παιδιών, τις οποίες είχαμε προετοιμάσει από το πρωί. Πριν φύγουμε ο Βοηθός, πήρε το όνομά του από τον πίνακα του βοηθού, το έβαλε στο βαζάκι που λέει ''Εγώ έγινα Βοηθός'' και τράβηξε με κλήρωση τον επόμενο βοηθό,από το βαζάκι ''Εγώ δεν έγινα βοηθός,  που θα είναι η Βιβή. 

Μοίρασε και στα παιδιά, την πρώτη επιστολή προς τους γονείς,για να μάθουν τι διδάχτηκαν τα παιδιά σήμερα και να μάθουν και εκείνοι, να κάνουν φιλοφρονήσει στα παιδιά τους. Όλα τα παιδιά είχαν μία αποστολή: να κάνουν από μία φιλοφρόνηση σε κάθε μέλος της οικογένειάς τους.


Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ....

Σήμερα κάναμε το πρώτο μάθημα του προγράμματος : ''ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ''.
Τα μαθήματα θα βασιστούν στο βιβλίο http://www.politeianet.gr/books/9789600225846-kourmousi-nantia-papazisis-set-bimata-gia-ti-zoi-cdgantokoukles-kai-kounelakikartes-151716?gclid=CjwKEAjw-8ihBRD2t9qT3NaW7igSJAD3_sNVKBvPczaSB6R6-CZ9FpCofQ8s1IeLfTJ-h1IwVZ2tFBoCOCrw_wcB

Το πρόγραμμα το ξεκινήσαμε μετά από την αναγκαία περίοδο προσαρμογής των νηπίων, που συστήνει και το ίδιο το πρόγραμμα.

Σήμερα, αφού παίξαμε το παιχνίδι γνωριμίας : Είμαι ο ''............''' και μου αρέσει να''........'' και αφού γυρίσαμε τον τροχό με τις ερωτήσεις γνωριμίας των παιδιών 

 Παρουσιάσαμε με λίγα λόγια το πρόγραμμα στα παιδιά.
Μιλήσαμε για τον ''βοηθό'' που θα χρειαστεί η κυρία κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και την κλήρωση με την οποία αυτός θα επιλέγεται κάθε φορά. Ευτυχώς η λέξη ''κλήρωση'' τους ήταν ήδη γνωστή, μιας και την εφαρμόζουμε και για το πρωινό ημερολόγιο. 
Γράψαμε λοιπόν το όνομά μας σε χαρτιά 



Τα διπλώσαμε και τα βάλαμε στο βαζάκι με τον τίτλο ''Εγώ δεν έγινα βοηθός''
Στο άλλο βαζάκι με τον τίτλο:''Εγώ έγινα βοηθός'' θα μπαίνουν τα ονόματα των παιδιών που έχουν γίνει βοηθοί, για να γίνεται δίκαια η κλήρωση.

Έπειτα αφού βάλαμε τον βοηθό να καθίσει δίπλα μου, στην καρέκλα του βοηθού (θα ακολουθήσουν σε επόμενη ανάρτηση φωτογραφίες), είπα στα παιδιά,  να βγάλουν τα παπούτσια τους και τις κάλτσες τους. Και εκείνα, τα έβγαλαν!

Απλώσαμε χαρτί στο πάτωμα και φέραμε χρώματα και μεγάλο πινέλο, με τον βοηθό. Και αρχίσαμε τα βήματα...



Τα παιδιά έκαναν τα βήματα και προορισμός, ήταν η Ζωή, που ήταν μία καρδιά, γιατί χωρίς καρδιά να χτυπά και χωρίς όλα αυτά που κρύβει η καρδούλα μας μέσα, δεν θα ζούσαμε, αλλά δεν θα ήμασταν και άνθρωποι.. Ιδού το αποτέλεσμα.




Το αποτέλεσμα ήταν μια καλή ευκαιρία για να βάλουμε τα χέρια μας στην καρδιά μας να ακούσουμε πώς χτυπά, αλλά και να μιλήσουμε για αυτά που έχουμε μες στην καρδιά μας.. Τα συναισθήματα. Αν δεν είχαμε άραγε συναισθήματα, θα ήμασταν άνθρωποι, ή θα μοιάζαμε με άψυχα αντικείμενα, όπως μια μολυβοθήκη για παράδειγμα; Μπορεί η μολυβοθήκη να νιώσει χαρά και να χαμογελάσει; Μπορεί να νιώσει απογοήτευση και να λυπηθεί; Όχι βέβαια!  
Αλλά μιλήσαμε και για τα πρόσωπα που έχουμε στην καρδιά μας.. Ευτυχώς όλα είχαν και την κυρία, μέσα στην καρδούλα, κι έτσι και η καρδιά της κυρίας, χτύπησε δυνατά!

Eδώ οφείλω να αναφέρω, πως την ιδέα με το τύπωμα των ποδιών την εμπνεύστηκα από την ομαδική εργασία της συναδέλφου Σοφίας, που έκανε για άλλο πρόγραμμα, αλλά ταίριαζε πολύ και στο δικό μας.

Να μην ξεχάσω επίσης,  πως φτιάξαμε και το κουτί της διασκέδασης που προτείνει το πρόγραμμα, στο οποίο επιλέξαμε δραστηριότητες και παιχνίδια που αγαπάμε, τα γράψαμε σε χαρτάκι και τα βάλαμε στο κουτί της διασκέδασης, για να παίρνουμε μέσα από αυτό ιδέες, όταν βαριόμαστε ή είμαστε κουρασμένοι και να παίζουμε,
Εδώ δανείστηκα μία ωραία ιδέα από την Αριάδνη Ευαγγελοπούλου και το ιστολόγιό της 
 Και πρότεινα στα παιδιά να φτιάξουν χαμογελαστές φατσούλες και να τις κολλήσουμε στο κουτί της διασκέδασης.






ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ

Αυτή την εβδομάδα ολοκληρώσαμε και τις αναμείξεις χρωμάτων, αν και η διδασκαλία των χρωμάτων συνεχίζεται έμμεσα όλη τη χρονιά, μιας και είναι δύσκολο για τα παιδιά να απομνημονεύσουν με μιας, τόσες πληροφορίες. Με την ευκαιρία, φτιάξαμε ένα βιβλίο για τα χρώματα και το ζωγραφίσαμε.













Και το εποπτικό μας υλικό, από το ιστολόγιο της Τάνιας



ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

4 Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα των ζώων. Φέτος, μιλήσαμε γι' αυτήν, μία μέρα νωρίτερα, επειδή θα έπεφτε Σάββατο.
Στη διδασκαλία, χρησιμοποιήσαμε πολύ τον υπολογιστή που έφερε η κυρία μας από το σπίτι, για να μας δείξει πολλά πολλά ζώα και να μάθουμε τα ονόματά τους, ποια κινδυνεύουν, τι σημαίνει ''αδέσποτο'', ποιες οργανώσεις υπάρχουν για την προστασία των ζώων,  τι σημαίνει ζώα υπό εξαφάνιση αλλά και τα δικαιώματα των ζώων http://dim-rizou.pel.sch.gr/ergasies/zoa/page10.html
.
  Πολλές πληροφορίες πήραμε και πάλι από τη συνάδελφο Τάνια Μάνεση και το καταπληκτικό της ιστολόγιο.http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/p/4.html
 Έπειτα κυκλώσαμε τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στα ζώα, πάλι από το ιστολόγιο της Τάνιας και συζητήσαμε για το ίδιο θέμα.. Το πρώτο φύλλο εργασίας, το πήραν τα παιδιά στο σπίτι στους γονείς τους, για να το διαβάσουν και εκείνοι..


Έπειτα φτιάξαμε μία αναμνηστική κάρτα σκυλάκι






Και το μεσημέρι, αφού μιλήσαμε αναλυτικότερα για τα ζώα υπό εξαφάνιση, τον Αρκτούρο

, την Ελληνική  Ορνιθολογική εταιρεία

, τη χελώνα καρέτα καρέτα
 κλπ ζωγραφίσαμε διάφορα ζώα και φτιάξαμε μία ομαδική εργασία με μηνύματα για τα ζώα που είπαν τα παιδιά.





ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Ο Οκτώβρης μπήκε με την παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας. Νομίζω πως ήταν μία μέρα που θα έπρεπε να τη γιορτάσουμε, γιατί χρωστάμε πολλά σε αυτούς τους ανθρώπους που έδωσαν όλη τους τη ζωή για τα παιδιά και τα εγγόνια τους και ήταν μια καλή ευκαιρία να τους χαρίσουμε ένα μεγάλο χαμόγελο, μέσα από τις δραστηριότητές μας, αλλά και να περάσουμε στα νήπια το μήνυμα του σεβασμού και της αγάπης που οφείλουμε στη γιαγιά και στον παππού.
Ξεκινήσαμε την ημέρα, με ανάγνωση του Οκτώβρη, από τα παιδιά του φθινοπώρου.

Ο παππούς του Οκτώβρη, ο Χρόνος, λόγω της εποχής, είχε ρευματικά και πόναγε πολύ και ο εγγονός του σε όλη την ιστορία, προσπαθούσε να τον βοηθήσει να ανακουφιστεί. Με αφορμή λοιπόν αυτή την ιστορία, μιλήσαμε για τον δικό μας παππού και τη δική μας γιαγιά και την παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας που ''κατά σύμπτωση'', έτυχε να γιορτάζουμε. 
Έπειτα, παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής, από τον Γιώργο Ιακωβίδη.














Είχαμε την ευκαιρία, μέσα από τους πίνακες, να μιλήσουμε για τα χρώματα, να μετρήσουμε εγγονάκια, να μιλήσουμε για το πώς ντύνονταν τα παλιά χρόνια η γιαγιά και ο παππούς και πώς σήμερα, συγκρίναμε τα σπίτια των παππούδων στο παρελθόν και στη σημερινή εποχή αλλά και τη σχέση που είχαν παλιά οι γιαγιάδες με τα εγγόνια τους, με τη σημερινή. Συζητήσαμε, για το πώς μπορούμε να εκφράσουμε την αγάπη μας στον παππού και τη γιαγιά, για τη γιαγιά που ''έφυγε'' από κοντά μας, αλλά παραμένει πάντα δίπλα μας, αλλά και για το πώς μπορούμε να επικοινωνούμε με τη γιαγιά και τον παππού, όταν αυτοί μένουν μακριά μας, π.χ. σε άλλη χώρα. (αλλοδαπά παιδιά).
Διαβάσαμε τις λέξεις ''γιαγιά'' και ''παππούς'' από το ιστολόγιο της Τάνιας

Και αποφασίσαμε, να φτιάξουμε μία κάρτα για τη γιαγιά και τον παππού, για να τη χαρίσουν τα παιδιά, ακόμη και αυτά, που θα χρειάζονταν να πάνε στο ταχυδρομείο για να τη στείλουν! Η ιδέα τους άρεσε πολύ και ιδού η κάρτα μας.
Έτσι ήταν από έξω



Και έτσι από μέσα 



Το μεσημέρι, διαβάσαμε τις Γιαγιάδες με τα γιογιό, του Ευγένιου Τριβιζά

Αξιοποιήσαμε σχετικό βίντεο με την Πέπα το γουρουνάκι, όπως το πρότεινε η Τάνια
http://youtu.be/WTmyo_BI-RE

Και ακούσαμε τραγουδάκια για τη γιαγιά και τον παππού, όπως
Η γιαγιά μας η καλή

Τα ραφτικά της γιαγιάς για τα οποία την ιδέα πήραμε από την Μάνια  και το ιστολόγιό της 



Και 
Η γιαγιά κι ο ποντικός